Zomaar een Wantsje op een plant. De zon scheen krachtig aan de hemel op die dag en de bloemenzee stond erachter in prachtig rose te wuiven op de zomerbries. Als je die dan als achtergrond gebruikt krijg je van de aparte onwerkelijke tinten.

Vandaag zag ik ut kreng zitten op een  takje in de polder. Haar schoonheid (want het zal wel weer een "zij" zijn), trof me en met haar felgekleurde ogen in allerhande tinten, loensde ze me aan. Het leek of ze wilde zeggen: mot je nog een steek? Nou liever niet! Ik nam haar even op de foto en peerde um voor ze opnieuw lust in mij kreeg want gisteren had ze me al te pakken en twee keer is zelfs voor mij teveel van het "goede"...

Ja  deze twee kunnen er wat van hoor! Een plezier om naar te kijken en ze zo bezig te zien. Zeker een uur met de camera in de hand staan kijken naar hun spel. Ook weer om 6 uur uit de veren gekropen om lekker de polder in te gaan met de fotocamera op "jacht" naar mooie ogenblikken in de Krimpenerwaard. Dit was er zo eentje dat ik dacht: dat moet ik even op de foto zetten want dit is puur plezier wat deze aan het doen zijn...
De morgendamp  zweefde nog boven de verstilde weilanden maar deze paarden waren lekker aan het dollen. De laatste is een enorme crop van de tweede en daar mis ik wat scherpte en ontstaat wat ruis, maar wilde hem toch even laten zien. In ieder geval weer genoten van het fraaie weer vanmorgen en die paarden, ach die genoten ook met volle teugen.

Natuurlijk  besef ik ook wel dat het geen juwelen zijn, zoals je ze in de dierentuin kunt maken. Maar de sport om er een te vinden, geeft me al zoveel genoegdoening. Je ziet ergens in het donker totaal verkeerd op het licht een vreemde bobbel. Je sluipt dichterbij en plotseling kijken er uit die bobbel twee ogen naar jou terug. Dan gaat het beest maf zitten bewegen met zijn kopje en jij richt. Maar die Uil denkt: wat mot dat? En gaat achter een tak zitten loeren. Dus je doet een stapje naar hem toe en hij begint hem al te peren (want zo zijn uilen) chagrijnig braakt hij in de schaduw nog een uilenbal en vliegt weg. Mij verslagen achterlatende want een uil is toch heel apart. Thuis aangekomen was er toch nog wat van te maken, maar als al geroepen, geen juwelen maar gewoon erg leuk en spannender dan een foto maken van een uil in een hokje. Daarom hou ik niet van dierentuinen. Ik mis de spanning van het wild.

Vanmorgen  in de kerk weer volop genoten van de dienst in de kerk op gouderak. Goede preek over de arend en hoe hij zich vernieuwen kan. Voelde me als een kalf dat even een paar slokken melk naar binnen krijgt. Iemand kan zeggen dat een christen van mijn leeftijd ook wel wat vast voedsel nodig heeft en niet enkel op melk kan leven. Dat is wel zo, maar een verse slok melk lust ik ook graag. Doet me denken aan de camping waar ik als kind met ouders kampeerde en waar je ruwe melk te drinken kreeg. Proef als verwent stadsjochie nog die vette romige maar ook wel wat braakverwekkende smaak. Gewend aan het slappe aftreksel wat hier onder de noemer “volle melk” verkocht wordt,  meende ik dat echte melk zo behoorde te smaken. Dat was even wennen aan dat witte spul wat kant en klaar uit de koe loopt want die smaakte toch heel anders. Meer naar…koe…